Total Irregularity and ftsubscript𝑓𝑡f_{t}-Irregularity of Linear Jaco Graphs

Johan Kok

Tshwane Metropolitan Police Department

City of Tshwane, Republic of South Africa

kokkiek2@tshwane.gov.za

Abstract

Abdo and Dimitrov defined the total irregularity of a simple undirected graph G𝐺G to be irrt(G)=12u,vV(G)|d(u)d(v)|.𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺12subscript𝑢𝑣𝑉𝐺𝑑𝑢𝑑𝑣irr_{t}(G)=\frac{1}{2}\sum\limits_{u,v\in V(G)}|d(u)-d(v)|. In this study we allocate the Fibonacci weight, fisubscript𝑓𝑖f_{i} to a vertex vjsubscript𝑣𝑗v_{j} of a simple connected graph G,𝐺G, if and only if d(vj)=i𝑑subscript𝑣𝑗𝑖d(v_{j})=i and define the total fibonaccian irregularity or ftsubscript𝑓𝑡f_{t}-irregularity as firrt(G)=i=1n1j=i+1n|fifj|.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑓𝑖subscript𝑓𝑗firr_{t}(G)=\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|f_{i}-f_{j}|. The concept of an edge-joint denoted GvuHsubscript𝑣𝑢𝐺𝐻G\rightsquigarrow_{vu}H is also introduced This paper presents results for the undirected underlying graph Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) of a Jaco Graphs, Jn(x),subscript𝐽𝑛𝑥J_{n}(x), n,x.𝑛𝑥n,x\in\mathbb{N}.

Keywords: Total irregularity, Fibonacci weight, Total f𝑓f-irregularity, Fibonaccian irregularity, Jaco graphs, Jaconian vertices, Fisher algorithm, Edge-joint.

AMS Classification Numbers: 11B39, 05C07, 05C20, 05C22, 05C75

1 Introduction

For a general reference to notation and concepts of graph theory see [3]. Unless mentioned otherwise, only simple undirected graphs or the underlying graph of directed graphs will be considered. Abdo and Dimitrov [1, 2] defined total irregularity of a simple undirected graph G𝐺G to be irrt(G)=12u,vV(G)|d(u)d(v)|.𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺12subscript𝑢𝑣𝑉𝐺𝑑𝑢𝑑𝑣irr_{t}(G)=\frac{1}{2}\sum\limits_{u,v\in V(G)}|d(u)-d(v)|. If the vertices of a simple undirected graph G𝐺G on n𝑛n vertices are labeled vi,i=1,2,3,,nformulae-sequencesubscript𝑣𝑖𝑖123𝑛v_{i},i=1,2,3,\dots,n then the definition may be irrt(G)=12i=1nj=1n|d(vi)d(vj)|=i=1nj=i+1n|d(vi)d(vj)|𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺12superscriptsubscript𝑖1𝑛superscriptsubscript𝑗1𝑛𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗superscriptsubscript𝑖1𝑛superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗irr_{t}(G)=\frac{1}{2}\sum\limits_{i=1}^{n}\sum\limits_{j=1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|=\sum\limits_{i=1}^{n}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})| or i=1n1j=i+1n|d(vi)d(vj)|.superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|. For a simple graph on a singular vertex (1-empty graph), we define irrt(G)=0𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺0irr_{t}(G)=0 .

A new notion of vertex labeling is inherent to the definition of total irregularity. That is, let g:V(G):𝑔maps-to𝑉𝐺g:V(G)\mapsto\mathbb{N} with g(v)=dG(v),𝑔𝑣subscript𝑑𝐺𝑣g(v)=d_{G}(v), vV(G).for-all𝑣𝑉𝐺\forall v\in V(G). In Section 2 the total irregularity of finite linear Jaco graphs is discussed. This is followed by the introduction of total fibonaccian irregularity of graphs. This new irregularity or vertex labeling is applied to finite linear Jaco graphs in Section 3.

The content is fairly straight forward in that it demonstrates constructive counting technique only. The real contribution is that the approach demonstrates the graphical embodiment of mainly, a number theoretical problem stemming from well-defined graphs in terms of their structure. Essentially, we see that total irregularity presents a sum of differences between all pairs of natural numbers in a subset X𝑋X\subset\mathbb{N} for X𝑋X having an even number of odd numbers. Similarly, total fibonaccian irregularity presents a sum of differences between all pairs of fibonacci numbers in a subset X𝔽𝑋𝔽X\subset\mathbb{F} for X𝑋X having an even number of fibonacci numbers with odd subscripts.

2 Total Irregularity of Finite Linear Jaco Graphs

The concept of linear Jaco graphs was introduced Kok et al. [4, 5]. In the initial studies the concepts of order 1 and order a𝑎a Jaco graphs, denoted Jn(1)subscript𝐽𝑛1J_{n}(1), Jn(a)subscript𝐽𝑛𝑎J_{n}(a) respectively, were reported on. In a more recent study (see [5]) a unifying definition was adopted and the generalised family called, linear Jaco graphs was defined.A particular family of finite directed graphs called Jaco Graphs and denoted by Jn(x),subscript𝐽𝑛𝑥J_{n}(x), n,x𝑛𝑥n,x\in\mathbb{N} are derived from a particular well-defined infinite directed graph, called the x-root digraph. The x-root digraph has four fundamental properties which are; V(J(x))={vi:i}𝑉subscript𝐽𝑥conditional-setsubscript𝑣𝑖𝑖V(J_{\infty}(x))=\{v_{i}:i\in\mathbb{N}\} and, if vjsubscript𝑣𝑗v_{j} is the head of an arc then the tail is always a vertex vi,i<jsubscript𝑣𝑖𝑖𝑗v_{i},i<j and, if vk,subscript𝑣𝑘v_{k}, for smallest k𝑘k\in\mathbb{N} is a tail vertex then all vertices v,k<<jsubscript𝑣𝑘𝑗v_{\ell},k<\ell<j are tails of arcs to vjsubscript𝑣𝑗v_{j} and finally, the degree of vertex k𝑘k is d(vk)=k.𝑑subscript𝑣𝑘𝑘d(v_{k})=k. The family of finite directed graphs are those limited to n𝑛n\in\mathbb{N} vertices by lobbing off all vertices (and arcs) vt,t>n.subscript𝑣𝑡𝑡𝑛v_{t},t>n. Hence, trivially we have d(vi)i𝑑subscript𝑣𝑖𝑖d(v_{i})\leq i for i.𝑖i\in\mathbb{N}. When the context is clear we refer to the Jaco graph Jn(x)subscript𝐽𝑛𝑥J_{n}(x), the underlying Jaco graph Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), arcs A(Jn(x))𝐴subscript𝐽𝑛𝑥A(J_{n}(x)) and edges E(Jn(x))𝐸subscript𝐽𝑛𝑥E(J_{n}(x)), the degree dJn(x)(vi)=dJn(x)+(vi)+dJn(x)(vi)=dJn(x)+(vi)+dJn(x)(vi)=d(vi),subscript𝑑subscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑣𝑖subscriptsuperscript𝑑subscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑣𝑖subscriptsuperscript𝑑subscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑣𝑖subscriptsuperscript𝑑subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑣𝑖subscriptsuperscript𝑑subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑖d_{J_{n}(x)}(v_{i})=d^{+}_{J_{n}(x)}(v_{i})+d^{-}_{J_{n}(x)}(v_{i})=d^{+}_{J^{*}_{n}(x)}(v_{i})+d^{-}_{J^{*}_{n}(x)}(v_{i})=d(v_{i}), interchangeably.

Definition 2.1.

[6]delimited-[]6[6] The infinite Jaco Graph J(x)subscript𝐽𝑥J_{\infty}(x) is defined by V(J(x))={vi:i}𝑉subscript𝐽𝑥conditional-setsubscript𝑣𝑖𝑖V(J_{\infty}(x))=\{v_{i}:i\in\mathbb{N}\}, A(J(x)){(vi,vj):i,j,i<j}𝐴subscript𝐽𝑥conditional-setsubscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗formulae-sequence𝑖𝑗𝑖𝑗A(J_{\infty}(x))\subseteq\{(v_{i},v_{j}):i,j\in\mathbb{N},i<j\} and (vi,vj)A(J(x))subscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗𝐴subscript𝐽𝑥(v_{i},v_{j})\in A(J_{\infty}(x)) if and only if 2id(vi)j.2𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑗2i-d^{-}(v_{i})\geq j.

Definition 2.2.

[6]delimited-[]6[6] The family of finite Jaco Graphs are defined by {Jn(x)J(x):n,x}.conditional-setsubscript𝐽𝑛𝑥subscript𝐽𝑥𝑛𝑥\{J_{n}(x)\subseteq J_{\infty}(x):n,x\in\mathbb{N}\}. A member of the family is referred to as the Jaco Graph, Jn(x).subscript𝐽𝑛𝑥J_{n}(x).

For illustration the adapted table below follows from the Fisher algorithm [4]delimited-[]4[4] for Jn(x),subscript𝐽𝑛𝑥J_{n}(x), n,x,𝑛𝑥n,x\in\mathbb{N}, n12.𝑛12n\leq 12. The degree sequence of Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) is denoted 𝔻(Jn(x)).𝔻subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥\mathbb{D}(J^{*}_{n}(x)). Note that for the underlying graphs Jn(x),subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), the values irrt(Jn(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)) have been calculated manually, as it is not provided for in the Fisher algorithm.

Table 1.
i𝑖i\in{\mathbb{N}} d(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{-}(v_{i}) d+(vi)=id(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{+}(v_{i})=i-d^{-}(v_{i}) 𝔻(Ji(x))𝔻subscriptsuperscript𝐽𝑖𝑥\mathbb{D}(J^{*}_{i}(x)) irrt(Ji(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑖𝑥irr_{t}(J^{*}_{i}(x)) 1 0 1 (0) 0 2 1 1 (1, 1) 0 3 1 2 (1, 2, 1) 2 4 1 3 (1, 2, 2, 1) 4 5 2 3 (1, 2, 3, 2, 2) 8 6 2 4 (1, 2, 3, 3, 3, 2) 14 7 3 4 (1, 2, 3, 4, 4, 3, 3) 26 8 3 5 (1, 2, 3, 4, 5, 4, 4, 3) 42 9 3 6 (1, 2, 3, 4, 5, 5, 5, 4, 3) 60 10 4 6 (1, 2, 3, 4, 5, 6, 6, 5, 4, 4) 86 11 4 7 (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 6, 5, 5, 4) 116 12 4 8 (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 7, 6, 6, 5, 4) 149


Note that the Fisher Algorithm determines d+(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{+}(v_{i}) on the assumtion that the Jaco Graph is always sufficiently large, so at least Jn(x),ni+d+(vi).subscript𝐽𝑛𝑥𝑛𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖J_{n}(x),n\geq i+d^{+}(v_{i}). For a smaller graph the degree of vertex visubscript𝑣𝑖v_{i} is given by d(vi)=d(vi)+(ni).𝑑subscript𝑣𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑛𝑖d(v_{i})=d^{-}(v_{i})+(n-i). In [4,5],45[4,5], Bettina’s theorem describes an arguably, closed formula to determine d+(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{+}(v_{i}). Since d(vi)=nd+(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑛superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{-}(v_{i})=n-d^{+}(v_{i}) it is then easy to determine d(vi)𝑑subscript𝑣𝑖d(v_{i}) in a smaller graph Jn(1),n<i+d+(vi).subscript𝐽𝑛1𝑛𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖J_{n}(1),n<i+d^{+}(v_{i}).

The next result presents a partially recursive formula to determine irrt(Jn+1(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝐽𝑛1𝑥irr_{t}(J_{n+1}(x)) if irrt(Jn(x)),n1𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝐽𝑛𝑥𝑛1irr_{t}(J_{n}(x)),\\ n\geq 1 is known.

Theorem 2.1.

Consider the underlying Jaco Graph, Jn(x),subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), n,x𝑛𝑥n,x\in\mathbb{N} with Δ(Jn(x))=kΔsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑘\Delta(J^{*}_{n}(x))=k and irrt(Jn(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)) known. Let d(vi),𝑑subscript𝑣𝑖d(v_{i}), d(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{*}(v_{i}) denote the degree of vertex visubscript𝑣𝑖v_{i} in Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jn+1(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥J^{*}_{n+1}(x), respectively. Then for the underlying Jaco graph Jn+1(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥J^{*}_{n+1}(x) we have that:

irrt(Jn+1(x))=irrt(Jn(x))+i=11ii=12i+i=1n|(nk)d(vi)|,𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscriptsubscript𝑖1subscript1𝑖superscriptsubscript𝑖1subscript2𝑖superscriptsubscript𝑖1𝑛𝑛𝑘superscript𝑑subscript𝑣𝑖irr_{t}(J^{*}_{n+1}(x))=irr_{t}(J^{*}_{n}(x))+\sum\limits_{i=1}^{\ell_{1}}i-\sum\limits_{i=1}^{\ell_{2}}i+\sum\limits_{i=1}^{n}|(n-k)-d^{*}(v_{i})|,

with 1subscript1\ell_{1} the number of vertices visubscript𝑣𝑖v_{i} with d(vi)d(vk+j),j{1,2,,nk},formulae-sequence𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑘𝑗𝑗12𝑛𝑘d(v_{i})\leq d(v_{k+j}),j\in\{1,2,\dots,n-k\}, and 2subscript2\ell_{2} the number of vertices visubscript𝑣𝑖v_{i} with d(vi)>d(vk+j),j{1,2,,nk}.formulae-sequence𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑘𝑗𝑗12𝑛𝑘d(v_{i})>d(v_{k+j}),j\in\{1,2,\dots,n-k\}.

Proof.

Let Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) have the prime Jaconian vertex, vk,subscript𝑣𝑘v_{k}, hence d(vk)=Δ(Jn(x))𝑑subscript𝑣𝑘Δsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥d(v_{k})=\Delta(J^{*}_{n}(x)) as defined in [4].delimited-[]4[4]. It is also true that d(vk)=Δ(Jn(x))=d(vk).𝑑subscript𝑣𝑘Δsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscript𝑑subscript𝑣𝑘d(v_{k})=\Delta(J^{*}_{n}(x))=d^{*}(v_{k}). By adding vertex vn+1subscript𝑣𝑛1v_{n+1} to construct Jn+1(x),subscript𝐽𝑛1𝑥J_{n+1}(x), the vertex vn+1subscript𝑣𝑛1v_{n+1} obtains degree, d(vn+1)=nk.superscript𝑑subscript𝑣𝑛1𝑛𝑘d^{*}(v_{n+1})=n-k. Each vertex vk+j,j=1,2,,nkformulae-sequencesubscript𝑣𝑘𝑗𝑗12𝑛𝑘v_{k+j},j=1,2,\dots,n-k obtains an additional edge, vk+jvn+1subscript𝑣𝑘𝑗subscript𝑣𝑛1v_{k+j}v_{n+1} as well.

So clearly d(vk+j)=d(vk+j)+1superscript𝑑subscript𝑣𝑘𝑗𝑑subscript𝑣𝑘𝑗1d^{*}(v_{k+j})=d(v_{k+j})+1 for j=1,2,,nk.𝑗12𝑛𝑘j=1,2,\dots,n-k. It implies that |d(vk+1)d(vi)ik|=|d(vk+1)d(vi)ik|+1superscript𝑑subscript𝑣𝑘1𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘𝑑subscript𝑣𝑘1𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘1|d^{*}(v_{k+1})-d(v_{i})_{i\leq k}|=\\ \\ |d(v_{k+1})-d(v_{i})_{i\leq k}|+1 iff d(vi)ikd(vk+1).𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘𝑑subscript𝑣𝑘1d(v_{i})_{i\leq k}\leq d(v_{k+1}). It follow that for the cases d(vi)ik>d(vk+1),𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘𝑑subscript𝑣𝑘1d(v_{i})_{i\leq k}>d(v_{k+1}),

we have |d(vk+1)d(vi)ik|=|d(vk+1)d(vi)ik|1.superscript𝑑subscript𝑣𝑘1𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘𝑑subscript𝑣𝑘1𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘1|d^{*}(v_{k+1})-d(v_{i})_{i\leq k}|=|d(v_{k+1})-d(v_{i})_{i\leq k}|-1. The ”split-result” follows similarly for |d(vk+j)d(vi)ik|,j=2,3,,nk.formulae-sequencesuperscript𝑑subscript𝑣𝑘𝑗𝑑subscriptsubscript𝑣𝑖𝑖𝑘𝑗23𝑛𝑘|d^{*}(v_{k+j})-d(v_{i})_{i\leq k}|,j=2,3,\dots,n-k. Therefore the terms, +i=11ii=12isuperscriptsubscript𝑖1subscript1𝑖superscriptsubscript𝑖1subscript2𝑖+\sum\limits_{i=1}^{\ell_{1}}i-\sum\limits_{i=1}^{\ell_{2}}i follow easily.

The terms, +i=1k|(nk)d(vi)|+i=k+1n|(nk)d(vi)|superscriptsubscript𝑖1𝑘𝑛𝑘𝑑subscript𝑣𝑖superscriptsubscript𝑖𝑘1𝑛𝑛𝑘superscript𝑑subscript𝑣𝑖+\sum\limits_{i=1}^{k}|(n-k)-d(v_{i})|+\sum\limits_{i=k+1}^{n}|(n-k)-d^{*}(v_{i})| follow directly from the definition of total irregularity and since it is true that d(vi)=d(vi)ik,𝑑subscript𝑣𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖for-all𝑖𝑘d(v_{i})=d^{*}(v_{i})\forall i\leq k, we have that:

i=1k|(nk)d(vi)|+i=k+1n|(nk)d(vi)|=i=1n|(nk)d(vi)|.superscriptsubscript𝑖1𝑘𝑛𝑘𝑑subscript𝑣𝑖superscriptsubscript𝑖𝑘1𝑛𝑛𝑘superscript𝑑subscript𝑣𝑖superscriptsubscript𝑖1𝑛𝑛𝑘superscript𝑑subscript𝑣𝑖\sum\limits_{i=1}^{k}|(n-k)-d(v_{i})|+\sum\limits_{i=k+1}^{n}|(n-k)-d^{*}(v_{i})|=\sum\limits_{i=1}^{n}|(n-k)-d^{*}(v_{i})|.

So in conclusion we have:

irrt(Jn+1(x))=irrt(Jn(x))+i=11ii=12i+i=1n|(nk)d(vi)|.𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscriptsubscript𝑖1subscript1𝑖superscriptsubscript𝑖1subscript2𝑖superscriptsubscript𝑖1𝑛𝑛𝑘superscript𝑑subscript𝑣𝑖irr_{t}(J^{*}_{n+1}(x))=irr_{t}(J^{*}_{n}(x))+\sum\limits_{i=1}^{\ell_{1}}i-\sum\limits_{i=1}^{\ell_{2}}i+\sum\limits_{i=1}^{n}|(n-k)-d^{*}(v_{i})|.

3 ftsubscript𝑓𝑡f_{t}-Irregularity of Finite Linear Jaco Graphs

Let 𝔽={f0=0,f1=1,f2=1,f3=2,,fn=fn1+fn2,}𝔽formulae-sequencesubscript𝑓00formulae-sequencesubscript𝑓11formulae-sequencesubscript𝑓21formulae-sequencesubscript𝑓32subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑛1subscript𝑓𝑛2\mathbb{F}=\{f_{0}=0,f_{1}=1,f_{2}=1,f_{3}=2,\dots,f_{n}=f_{n-1}+f_{n-2},\dots\} be the set of Fibonacci numbers.

Consider g:V(G)𝔽:𝑔maps-to𝑉𝐺𝔽g:V(G)\mapsto\mathbb{F} defined as folows. Allocate the Fibonacci weight, fisubscript𝑓𝑖f_{i} to a vertex vjsubscript𝑣𝑗v_{j} of a simple connected graph G,𝐺G, if and only if d(vj)=i.𝑑subscript𝑣𝑗𝑖d(v_{j})=i. Define the total fibonaccian irregularity as, firrt(G)=i=1n1j=i+1n|fifj|.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑓𝑖subscript𝑓𝑗firr_{t}(G)=\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|f_{i}-f_{j}|. For a simple graph on a singular vertex (1-empty graph), define firrt(G)=0.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺0firr_{t}(G)=0.

If all vertices of a graph carry equal fibonacci weight the graph is said to be f𝑓f-regular. It follows not surprisingly that a regular graph G𝐺G is f-regular, hence firrt(G)=0.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺0firr_{t}(G)=0. Note that a connected graph need not be regular, to be f𝑓f-regular. The path Pn,subscript𝑃𝑛P_{n}, n𝑛n\in\mathbb{N} is the only example of such non-regular graph which is f𝑓f-regular. Determining firrt(G)𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺firr_{t}(G) is generally complex but certain graphs provide simple results. One example is for a star i.e., firrt(S1,n)=n(fn1).𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝑆1𝑛𝑛subscript𝑓𝑛1firr_{t}(S_{1,n})=n(f_{n}-1). Equally straight forward is that for a complete bipartite graph Kn,m,subscript𝐾𝑛𝑚K_{n,m}, n,m,𝑛𝑚n,m\in\mathbb{N}, nm𝑛𝑚n\geq m we have firrt(Kn,m)=nm(fnfm).𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝐾𝑛𝑚𝑛𝑚subscript𝑓𝑛subscript𝑓𝑚firr_{t}(K_{n,m})=nm(f_{n}-f_{m}).

For illustration the adapted table below follows from the Fisher algorithm [3]delimited-[]3[3] for Jn(x),n12.subscript𝐽𝑛𝑥𝑛12J_{n}(x),n\leq 12. The fisubscript𝑓𝑖f_{i}-sequence of Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) is denoted 𝔽(Jn(x)).𝔽subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥\mathbb{F}(J^{*}_{n}(x)). Note that for the underlying graphs Jn(x),subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), the values firrt(Jn(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)) have been calculated manually, as it is not provided for in the Fisher algorithm.

Table 2.
i𝑖i\in{\mathbb{N}} d(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{-}(v_{i}) d+(vi)=id(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑖superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{+}(v_{i})=i-d^{-}(v_{i}) 𝔽(Ji(x))𝔽subscriptsuperscript𝐽𝑖𝑥\mathbb{F}(J^{*}_{i}(x)) firrt(Ji(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑖𝑥firr_{t}(J^{*}_{i}(x)) 1 0 1 (0) 0 2 1 1 (1, 1) 0 3 1 2 (1, 1, 1) 0 4 1 3 (1, 1, 1, 1) 0 5 2 3 (1, 1, 2, 1, 1) 4 6 2 4 (1, 1, 2, 2, 2, 1) 9 7 3 4 (1, 1, 2, 3, 3, 2, 2) 20 8 3 5 (1, 1, 2, 3, 5, 3, 3, 2) 54 9 3 6 (1, 1, 2, 3, 5, 5, 5, 3, 2) 70 10 4 6 (1, 1, 2, 3, 5, 8, 8, 5, 3, 3) 133 11 4 7 (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 8, 5, 5, 3) 224 12 4 8 (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 13, 8, 8, 5, 3) 322


The next result presents a partially recursive formula to determine firrt(Jn+1(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥firr_{t}(J^{*}_{n+1}(x)) if firrt(Jn(x)),𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)), n1𝑛1n\geq 1 is known.

Theorem 3.1.

(Lumin’s Theorem)111Named after the young lady, Lumin Bruyns from Klitsgras who it is hoped will grow up with a deep fondness for mathematics. Consider the underlying Jaco Graph, Jn(x),subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), n,x𝑛𝑥n,x\in\mathbb{N} with Δ(Jn(x))=kΔsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑘\Delta(J^{*}_{n}(x))=k and firrt(Jn(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)) known. Let d(vi),𝑑subscript𝑣𝑖d(v_{i}), d(vi)superscript𝑑subscript𝑣𝑖d^{*}(v_{i}) denote the degree of vertex visubscript𝑣𝑖v_{i} in Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jn+1(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥J^{*}_{n+1}(x), respectively. Then for the underlying Jaco graph Jn+1(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥J^{*}_{n+1}(x) we have that:

firrt(Jn+1(x))=firrt(Jn(x))+i=1n|fnkfd(vi)|+i{k+1,k+2,,n}(1,i)|fd(vi)+1fd(vi)|i{k+1,k+2,,n}(2,i)|fd(vi)+1fd(vi)|+j=k+1n1j=i+1n||fd(vi)fd(vj)||fd(vi)+1fd(vj)+1||,𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscriptsubscript𝑖1𝑛subscript𝑓𝑛𝑘subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑖𝑘1𝑘2𝑛subscript1𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑖𝑘1𝑘2𝑛subscript2𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖superscriptsubscript𝑗𝑘1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1firr_{t}(J^{*}_{n+1}(x))=firr_{t}(J^{*}_{n}(x))+\sum\limits_{i=1}^{n}|f_{n-k}-f_{d^{*}(v_{i})}|+\sum\limits_{i\in\{k+1,k+2,\dots,n\}}\ell_{(1,i)}|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{i})}|-\\ \\ \sum\limits_{i\in\{k+1,k+2,\dots,n\}}\ell_{(2,i)}|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{i})}|+\sum\limits_{j=k+1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}||f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|-|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{j})+1}||,

with (1,i)subscript1𝑖\ell_{(1,i)} the number of vertices vj,j{1,2,3,,k},subscript𝑣𝑗𝑗123𝑘v_{j},j\in\{1,2,3,\dots,k\}, with d(vi)>d(vj),i{k+1,k+2,,n}formulae-sequencesuperscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑖𝑘1𝑘2𝑛d^{*}(v_{i})>d(v_{j}),i\in\{k+1,k+2,\dots,n\}
and (2,i)subscript2𝑖\ell_{(2,i)} the number of vertices vj,j{1,2,3,,k},subscript𝑣𝑗𝑗123𝑘v_{j},j\in\{1,2,3,\dots,k\}, with d(vi)d(vj),i{k+1,k+2,,n}.formulae-sequencesuperscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑖𝑘1𝑘2𝑛d^{*}(v_{i})\leq d(v_{j}),i\in\{k+1,k+2,\dots,n\}.

Proof.

Let Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) have the prime Jaconian vertex, vk,subscript𝑣𝑘v_{k}, hence d(vk)=Δ(Jn(x))𝑑subscript𝑣𝑘Δsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥d(v_{k})=\Delta(J^{*}_{n}(x)) as defined in [3].delimited-[]3[3]. It is also true that d(vk)=Δ(Jn(x))=d(vk).𝑑subscript𝑣𝑘Δsubscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscript𝑑subscript𝑣𝑘d(v_{k})=\Delta(J^{*}_{n}(x))=d^{*}(v_{k}). By adding vertex vn+1subscript𝑣𝑛1v_{n+1} to construct Jn+1(x),subscript𝐽𝑛1𝑥J_{n+1}(x), the vertex vn+1subscript𝑣𝑛1v_{n+1} obtains degree, d(vn+1)=nk.superscript𝑑subscript𝑣𝑛1𝑛𝑘d^{*}(v_{n+1})=n-k. Each vertex vk+j,j=1,2,,nkformulae-sequencesubscript𝑣𝑘𝑗𝑗12𝑛𝑘v_{k+j},j=1,2,\dots,n-k obtains an additional edge, vk+jvn+1subscript𝑣𝑘𝑗subscript𝑣𝑛1v_{k+j}v_{n+1} as well. So clearly d(vk+j)=d(vk+j)+1superscript𝑑subscript𝑣𝑘𝑗𝑑subscript𝑣𝑘𝑗1d^{*}(v_{k+j})=d(v_{k+j})+1 for j=1,2,,nk.𝑗12𝑛𝑘j=1,2,\dots,n-k. We also have that d(vi)=d(vi),i=1,2,,k.formulae-sequencesuperscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑖𝑖12𝑘d^{*}(v_{i})=d(v_{i}),i=1,2,\dots,k. It implies that to calculate firrt(Jn+1(1)),𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛11firr_{t}(J^{*}_{n+1}(1)), the term i=1n|fnkfd(vi)|superscriptsubscript𝑖1𝑛subscript𝑓𝑛𝑘subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑖\sum\limits_{i=1}^{n}|f_{n-k}-f_{d^{*}(v_{i})}| must be added.

For each vertex vi,(k+1)insubscript𝑣𝑖𝑘1𝑖𝑛v_{i},(k+1)\leq i\leq n the fibonacci weight increases by |fd(vi)fd(vi)|=|fd(vi)+1fd(vi)|.subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖|f_{d^{*}(v_{i})}-f_{d(v_{i})}|=|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{i})}|. It implies that to calculate firrt(Jn+1(x)),𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥firr_{t}(J^{*}_{n+1}(x)), the term k(i=k+1n|fd(vi)+1fd(vi)|)𝑘superscriptsubscript𝑖𝑘1𝑛subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖k(\sum\limits_{i=k+1}^{n}|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{i})}|) must be added as well.

Finally, the increase in the ftsubscript𝑓𝑡f_{t}-irregularity between Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jn+1(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥J^{*}_{n+1}(x) from amongst vertices, vk+1,vk+2,,vnsubscript𝑣𝑘1subscript𝑣𝑘2subscript𝑣𝑛v_{k+1},v_{k+2},\dots,v_{n} is given by the term, j=k+1n1j=i+1n||fd(vi)fd(vj)||fd(vi)fd(vj)||.superscriptsubscript𝑗𝑘1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑗\sum\limits_{j=k+1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}||f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|-|f_{d^{*}(v_{i})}-f_{d^{*}(v_{j})}||.

Hence, the result:

firrt(Jn+1(x))=firrt(Jn(x))+i=1n|fnkfd(vi)|+k(i=k+1n|fd(vi)+1fd(vi)|)+j=k+1n1j=i+1n||fd(vi)fd(vj)||fd(vi)+1fd(vj)+1||,𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛1𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥superscriptsubscript𝑖1𝑛subscript𝑓𝑛𝑘subscript𝑓superscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑘superscriptsubscript𝑖𝑘1𝑛subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖superscriptsubscript𝑗𝑘1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖1subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1firr_{t}(J^{*}_{n+1}(x))=firr_{t}(J^{*}_{n}(x))+\sum\limits_{i=1}^{n}|f_{n-k}-f_{d^{*}(v_{i})}|+k(\sum\limits_{i=k+1}^{n}|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{i})}|)+\sum\limits_{j=k+1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}||f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|-|f_{d(v_{i})+1}-f_{d(v_{j})+1}||, follows. ∎

3.1 firrt𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡firr_{t} Resulting from Edge-joint between Jaco Graphs

Abdo and Dimitrov [2]delimited-[]2[2] observed that irrt(GH)irr(t(G)+irrt(H)).𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺𝐻𝑖𝑟𝑟𝑡𝐺𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐻irr_{t}(G\cup H)\geq irr(t(G)+irr_{t}(H)). We present a result for irrt(Jn(x)Jm(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x)) followed by a corollary in respect of firrt.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡firr_{t}.

Theorem 3.2.

(Lumin’s 2nd Theorem) For the Jaco Graphs Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jm(x),subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x), we have that:

irrt(Jn(x)Jm(x)){2(irrt(Jn(x)+irrt(Jm(x)))+i=+1nj=n+(+1)m|d(vi)d(vj)|,if n>m,=4(irrt(Jn(x))),if n=m,irr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x))\begin{cases}\leq 2(irr_{t}(J^{*}_{n}(x)+irr_{t}(J^{*}_{m}(x)))+\sum\limits_{i=\ell+1}^{n}\sum\limits_{j=n+(\ell+1)}^{m}|d(v_{i})-d(v_{j})|,&\text{if $n>m,$}\\ \\ =4(irr_{t}(J^{*}_{n}(x))),&\text{if $n=m$,}\end{cases}

with =ΔJm(x).Δsubscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥\ell=\Delta J^{*}_{m}(x).

Proof.

Case 1: Consider the Jaco Graphs Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jm(x),n>m.subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥𝑛𝑚J^{*}_{m}(x),n>m. Label the vertices v1,v2,,vn,verticesinJn(x)vn+1,vn+2,,vn+mverticesinJm(x).\underbrace{v_{1},v_{2},\dots,v_{n},}_{vertices-in-J^{*}_{n}(x)}\\ \underbrace{v_{n+1},v_{n+2},\dots,v_{n+m}}_{vertices-in-J^{*}_{m}(x)}. Let us expand the definition of irrt(Jn(x)Jm(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x)) into three parts.

Part(i): In respect of Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) itself, we have the partial sum,

|d(v1)d(v2)|+|d(v1)d(v3)|++|d(v1)d(vn2)|+|d(v1)d(vn1)|+|d(v1)d(vn)|+|d(v2)d(v3)|+|d(v2)d(v4)|++|d(v2)d(vn1)|+|d(v1)d(vn)|+|d(v3)d(v4)|+|d(v3)d(v5)|++|d(v3)d(vn)|+|d(vn2)d(vn1)|+|d(vn2)d(vn)|+|d(vn1)d(vn)|=irrt(Jn(x)).𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣4𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣4𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣5𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥|d(v_{1})-d(v_{2})|+|d(v_{1})-d(v_{3})|+\dots+|d(v_{1})-d(v_{n-2})|+|d(v_{1})-d(v_{n-1})|+|d(v_{1})-d(v_{n})|+\\ |d(v_{2})-d(v_{3})|+|d(v_{2})-d(v_{4})|+\dots+|d(v_{2})-d(v_{n-1})|+|d(v_{1})-d(v_{n})|+\\ |d(v_{3})-d(v_{4})|+|d(v_{3})-d(v_{5})|+\dots+|d(v_{3})-d(v_{n})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{n-2})-d(v_{n-1})|+|d(v_{n-2})-d(v_{n})|+\\ |d(v_{n-1})-d(v_{n})|\\ =irr_{t}(J^{*}_{n}(x)).

Part (ii): In respect of Jm(x)subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x) itself, we have the partial sum,

|d(vn+1)d(vn+2)|++|d(vn+1)d(v(n+m)2)|+|d(vn+1)d(v(n+m)1)|+|d(vn+1)d(vn+m)|+|d(vn+2)d(vn+3)|++|d(vn+2)d(v(n+m)1)|+|d(vn+2)d(vn+m)|+|d(vn+3)d(vn+4)|++|d(vn+3)d(vn+m)|+|d(v(n+m)2)d(v(n+m)1)|+|d(v(n+m)2)d(vn+m)|+|d(v(n+m)1)d(vn+m)|=irrt(Jm(x)).𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚1𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛3𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛3𝑑subscript𝑣𝑛4𝑑subscript𝑣𝑛3𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛𝑚2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛𝑚1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥|d(v_{n+1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{n+1})-d(v_{(n+m)-2})|+|d(v_{n+1})-d(v_{(n+m)-1})|+|d(v_{n+1})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{n+2})-d(v_{n+3})|+\dots+|d(v_{n+2})-d(v_{(n+m)-1})|+|d(v_{n+2})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{n+3})-d(v_{n+4})|+\dots+|d(v_{n+3})-d(v_{n+m})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{(n+m)-2})-d(v_{(n+m)-1})|+|d(v_{(n+m)-2})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{(n+m)-1})-d(v_{n+m})|\\ =irr_{t}(J^{*}_{m}(x)).

Part (iii): In respect of Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) towards Jm(x)subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x) we have the partial sum,

|d(v1)d(vn+1)|+|d(v1)d(vn+2)|++|d(v1)d(vn+m)|+|d(v2)d(vn+1)|+|d(v2)d(vn+2)|++|d(v2)d(vn+m)|+|d(vn)d(vn+1)|+|d(vn)d(vn+2)|++|d(vn)d(vn+m)|=0+|d(v1)d(vn+2)|++|d(v1)d(vn+m)|+|d(v2)d(vn+1)|+0+|d(v2)d(vn+3)|++|d(v2)d(vn+m)|+|d(v3)d(vn+1)|+|d(v3)d(vn+2)|+0+|d(v3)d(vn+4)|++|d(v3)d(vn+m)|+|d(v)d(vn+1)|++0thterm+|d(v)d(vn+(+1))|++|d(v)d(vn+m)|throw+|d(v+1)d(vn+1)|+|d(v+1)d(vn+2)|++|d(v+1)d(vn+m)|+|d(vn)d(vn+1)|+|d(vn)d(vn+2)|++|d(vn)d(vn+m)|.𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛𝑚0𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛10𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛3𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛20𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛4𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛𝑚subscript𝑑subscript𝑣𝑑subscript𝑣𝑛1subscript0superscript𝑡𝑡𝑒𝑟𝑚𝑑subscript𝑣𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑑subscript𝑣𝑛𝑚superscript𝑡𝑟𝑜𝑤𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛𝑚𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛𝑚|d(v_{1})-d(v_{n+1})|+|d(v_{1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{1})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{2})-d(v_{n+1})|+|d(v_{2})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{2})-d(v_{n+m})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{n})-d(v_{n+1})|+|d(v_{n})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{n})-d(v_{n+m})|=\\ \\ 0+|d(v_{1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{1})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{2})-d(v_{n+1})|+0+|d(v_{2})-d(v_{n+3})|+\dots+|d(v_{2})-d(v_{n+m})|+\\ |d(v_{3})-d(v_{n+1})|+|d(v_{3})-d(v_{n+2})|+0+|d(v_{3})-d(v_{n+4})|+\dots+|d(v_{3})-d(v_{n+m})|+\\ .\\ .\\ .\\ \underbrace{|d(v_{\ell})-d(v_{n+1})|+\dots+\underbrace{0}_{\ell^{th}-term}+|d(v_{\ell})-d(v_{n+(\ell+1)})|+\dots+|d(v_{\ell})-d(v_{n+m})|}_{\ell^{th}-row}+\\ \\ |d(v_{\ell+1})-d(v_{n+1})|+|d(v_{\ell+1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{\ell+1})-d(v_{n+m})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{n})-d(v_{n+1})|+|d(v_{n})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{n})-d(v_{n+m})|.

By observing that a term |d(vi)d(vj)|,1i𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗1𝑖|d(v_{i})-d(v_{j})|,1\leq i\leq\ell and ij(n+i)1𝑖𝑗𝑛𝑖1i\leq j\leq(n+i)-1 can be converted to |d(vi)d(vj)|=|d(vjn)d(vi)|,𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑑subscript𝑣𝑗𝑛𝑑subscript𝑣𝑖|d(v_{i})-d(v_{j})|=|d(v_{j-n})-d(v_{i})|, with |d(vnj)d(vi)|𝑑subscript𝑣𝑛𝑗𝑑subscript𝑣𝑖|d(v_{n-j})-d(v_{i})| a term of i=1n1j=i+1n|d(vi)d(vj)|vi,vjJn(x).superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|_{v_{i},v_{j}\in J^{*}_{n}(x)}. It is also noted that a term |d(vi)d(vj)|,+1in𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗1𝑖𝑛|d(v_{i})-d(v_{j})|,\ell+1\leq i\leq n and n+1jn+𝑛1𝑗𝑛n+1\leq j\leq n+\ell can be converted to |d(vi)d(vj)|=|d(vjn)d(vi)|,𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑑subscript𝑣𝑗𝑛𝑑subscript𝑣𝑖|d(v_{i})-d(v_{j})|=|d(v_{j-n})-d(v_{i})|, with |d(vnj)d(vi)|𝑑subscript𝑣𝑛𝑗𝑑subscript𝑣𝑖|d(v_{n-j})-d(v_{i})| a term of i=1n1j=i+1n|d(vi)d(vj)|vi,vjJn(x).superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|_{v_{i},v_{j}\in J^{*}_{n}(x)}.

Similarly, by observing that a term |d(vi)d(vj)|,1i1𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗1𝑖1|d(v_{i})-d(v_{j})|,1\leq i\leq\ell-1 and n+2jn+𝑛2𝑗𝑛n+2\leq j\leq n+\ell can be converted to |d(vi)d(vj)|=|d(vn+i)d(vj)|,𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑑subscript𝑣𝑛𝑖𝑑subscript𝑣𝑗|d(v_{i})-d(v_{j})|=|d(v_{n+i})-d(v_{j})|, with |d(vn+i)d(vj)|𝑑subscript𝑣𝑛𝑖𝑑subscript𝑣𝑗|d(v_{n+i})-d(v_{j})| a term of i=1n1j=i+1n|d(vi)d(vj)|vi,vjJm(x).superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|_{v_{i},v_{j}\in J^{*}_{m}(x)}. It is also noted that a term |d(vi)d(vj)|,1i𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗1𝑖|d(v_{i})-d(v_{j})|,1\leq i\leq\ell and (n+)+1jn+m𝑛1𝑗𝑛𝑚(n+\ell)+1\leq j\leq n+m can be converted to |d(vi)d(vj)|=|d(vjn)d(vi)|,𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗𝑑subscript𝑣𝑗𝑛𝑑subscript𝑣𝑖|d(v_{i})-d(v_{j})|=|d(v_{j-n})-d(v_{i})|, with |d(vn+i)d(vj)|𝑑subscript𝑣𝑛𝑖𝑑subscript𝑣𝑗|d(v_{n+i})-d(v_{j})| a term of i=1n1j=i+1n|d(vi)d(vj)|vi,vjJm(x).superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛subscript𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑖subscript𝑣𝑗subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|d(v_{i})-d(v_{j})|_{v_{i},v_{j}\in J^{*}_{m}(x)}.

Finally it is observed that the terms |d(vi)d(vj)|0,+1in+mformulae-sequence𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗01𝑖𝑛𝑚|d(v_{i})-d(v_{j})|\geq 0,\ell+1\leq i\leq n+m and (n+)+1jn+m𝑛1𝑗𝑛𝑚(n+\ell)+1\leq j\leq n+m cannot be converted.

Hence, the result:

irrt(Jn(x)Jm(x))2(irrt(Jn(x))+irrt(Jm(x)))+i=+1nj=n+(+1)m|d(vi)d(vj)|,𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥2𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑖1𝑛superscriptsubscript𝑗𝑛1𝑚𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗irr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x))\leq 2(irr_{t}(J^{*}_{n}(x))+irr_{t}(J^{*}_{m}(x)))+\sum\limits_{i=\ell+1}^{n}\sum\limits_{j=n+(\ell+1)}^{m}|d(v_{i})-d(v_{j})|, follows.

Case 2: Parts (i) and (ii) follow similarly to that of Case 1.

Part (iii): In respect of Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) towards Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) we have the partial sum,

|d(v1)d(vn+1)|+|d(v1)d(vn+2)|++|d(v1)d(v2n)|+|d(v2)d(vn+1)|+|d(v2)d(vn+2)|++|d(v2)d(v2n)|+|d(vn)d(vn+1)|+|d(vn)d(vn+2)|++|d(vn)d(v2n)|=0+|d(v1)d(vn+2)|++|d(v1)d(v2n)|+|d(v2)d(vn+1)|+0+|d(v2)d(vn+3)|++|d(v2)d(v2n)|+|d(v3)d(vn+1)|+|d(v3)d(vn+2)|+0+|d(v3)d(vn+4)|++|d(v3)d(v2n)|+|d(vn)d(vn+1)|+|d(vn)d(vn+2)|++|d(vn)d(v2n1)|+0nthterm.𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣2𝑛𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣2𝑛𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣2𝑛0𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣1𝑑subscript𝑣2𝑛𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛10𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣𝑛3𝑑subscript𝑣2𝑑subscript𝑣2𝑛𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛20𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣𝑛4𝑑subscript𝑣3𝑑subscript𝑣2𝑛𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛1𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣𝑛2𝑑subscript𝑣𝑛𝑑subscript𝑣2𝑛1subscript0superscript𝑛𝑡𝑡𝑒𝑟𝑚|d(v_{1})-d(v_{n+1})|+|d(v_{1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{1})-d(v_{2n})|+\\ |d(v_{2})-d(v_{n+1})|+|d(v_{2})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{2})-d(v_{2n})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{n})-d(v_{n+1})|+|d(v_{n})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{n})-d(v_{2n})|=\\ \\ 0+|d(v_{1})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{1})-d(v_{2n})|+\\ |d(v_{2})-d(v_{n+1})|+0+|d(v_{2})-d(v_{n+3})|+\dots+|d(v_{2})-d(v_{2n})|+\\ |d(v_{3})-d(v_{n+1})|+|d(v_{3})-d(v_{n+2})|+0+|d(v_{3})-d(v_{n+4})|+\dots+|d(v_{3})-d(v_{2n})|+\\ .\\ .\\ .\\ |d(v_{n})-d(v_{n+1})|+|d(v_{n})-d(v_{n+2})|+\dots+|d(v_{n})-d(v_{2n-1})|+\underbrace{0}_{n^{th}-term}.

So similary to the term conversion rules of Part (iii) above in Case 1 we calculate exactly another irrt(Jn(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)) on the left under of 0-entries and another irrt(Jn(x))𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)) on the right upper of 0-entries. So, Parts (i), (ii) and (iii) added together gives the result:

irrt(Jn(x)Jn(x))=4(irrt(Jn(x))).𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥4𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥irr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{n}(x))=4(irr_{t}(J^{*}_{n}(x))).

Corollary 3.3.

For the Jaco Graphs Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jm(x),subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x), we have that:

firrt(Jn(x)Jm(x)){2(firrt(Jn(x)+firrt(Jm(x)))+i=+1nj=n+(+1)m|fd(vi)fd(vj)|,if n>m,=4(firrt(Jn(x))),if n=m.firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x))\begin{cases}\leq 2(firr_{t}(J^{*}_{n}(x)+firr_{t}(J^{*}_{m}(x)))+\sum\limits_{i=\ell+1}^{n}\sum\limits_{j=n+(\ell+1)}^{m}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|,&\text{if $n>m$,}\\ \\ =4(firr_{t}(J^{*}_{n}(x))),&\text{if $n=m$.}\end{cases}

Proof.

Similar to the proof of Theorem 2.2. ∎

Definition 3.1.

The edge-joint of two simple undirected graphs G𝐺G and H𝐻H is the graph obtained by linking the edge vu,𝑣𝑢vu, vV(G),uV(H)formulae-sequence𝑣𝑉𝐺𝑢𝑉𝐻v\in V(G),u\in V(H) and denoted, GvuH.subscript𝑣𝑢𝐺𝐻G\rightsquigarrow_{vu}H.

Lemma 3.4.

Consider the underlying Jaco graphs Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jm(x)subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x) on the vertice v1,v2,v3,,vnsubscript𝑣1subscript𝑣2subscript𝑣3subscript𝑣𝑛v_{1},v_{2},v_{3},\dots,v_{n} and u1,u2,u3,,umsubscript𝑢1subscript𝑢2subscript𝑢3subscript𝑢𝑚u_{1},u_{2},u_{3},\dots,u_{m}, respectively, then firrt(Jn(x)Jm(x))=firrt(Jn(x)v1u1Jm(x)).𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣1subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x))=firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{1}u_{1}}J^{*}_{m}(x)).

Proof.

Since d(v1)=1𝑑subscript𝑣11d(v_{1})=1 and d(u1)=1𝑑subscript𝑢11d(u_{1})=1 in Jn(x)subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x) and Jm(x)subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x) respectively, the fibonacci weight of v1,subscript𝑣1v_{1}, u1subscript𝑢1u_{1} equals f1=1,subscript𝑓11f_{1}=1, respectively. In the graph Jn(x)v1u1Jm(x)subscriptsubscript𝑣1subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{1}u_{1}}J^{*}_{m}(x), we have that d(v1)=2,d(u1)=2formulae-sequence𝑑subscript𝑣12𝑑subscript𝑢12d(v_{1})=2,d(u_{1})=2 with both fibonacci weights remaining 1, so the result follows. ∎

Theorem 3.5.

Consider the underlying graphs Jn(x),subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x), n3𝑛3n\geq 3 and Jm(x),subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x), m1𝑚1m\geq 1 on the vertices v1,v2,v3,,vnsubscript𝑣1subscript𝑣2subscript𝑣3subscript𝑣𝑛v_{1},v_{2},v_{3},\dots,v_{n} and u1,u2,u3,,umsubscript𝑢1subscript𝑢2subscript𝑢3subscript𝑢𝑚u_{1},u_{2},u_{3},\dots,u_{m}, respectively. Without loss of generality choose any vertex vi,i1subscript𝑣𝑖𝑖1v_{i},i\neq 1 from V(Jn(x)).𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥V(J^{*}_{n}(x)). Let V1={vx|fd(vx)fd(vi)},|V1|=a;formulae-sequencesubscript𝑉1conditional-setsubscript𝑣𝑥subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑥subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑉1𝑎V_{1}=\{v_{x}|f_{d(v_{x})}\leq f_{d(v_{i})}\},|V_{1}|=a; V2={vy|fd(vy)>fd(vi)},|V2|=b;formulae-sequencesubscript𝑉2conditional-setsubscript𝑣𝑦subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑦subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑉2𝑏V_{2}=\{v_{y}|f_{d(v_{y})}>f_{d(v_{i})}\},|V_{2}|=b; V3={ux|fd(ux)fd(vi)},|V3|=aformulae-sequencesubscript𝑉3conditional-setsubscript𝑢𝑥subscript𝑓𝑑subscript𝑢𝑥subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑉3superscript𝑎V_{3}=\{u_{x}|f_{d(u_{x})}\leq f_{d(v_{i})}\},|V_{3}|=a^{*} and V4={uy|fd(uy)>fd(vi)},|V4|=b.formulae-sequencesubscript𝑉4conditional-setsubscript𝑢𝑦subscript𝑓𝑑subscript𝑢𝑦subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑉4superscript𝑏V_{4}=\{u_{y}|f_{d(u_{y})}>f_{d(v_{i})}\},|V_{4}|=b^{*}. For the simple connected graph G=Jn(x)viu1Jm(x)superscript𝐺subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥G^{\prime}=J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x) we have that:

firrt(G)=firrt(Jn(x))+firrt(Jm(x))+j=1nk=1m|fd(vj)fd(uk)|vjV(Jn(x)),ukV(Jm(x))+j=1a|fd(vi)fd(vj)|vjV1j=1b|fd(vi)fd(vj)|vjV2+j=1a|fd(vi)fd(vj)|vjV3j=1b|fd(vi)fd(vj)|vjV4.𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡superscript𝐺𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑗1𝑛superscriptsubscript𝑘1𝑚subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓𝑑subscript𝑢𝑘formulae-sequencesubscript𝑣𝑗𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑢𝑘𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑗1𝑎subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉1superscriptsubscript𝑗1𝑏subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉2superscriptsubscript𝑗1superscript𝑎subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉3superscriptsubscript𝑗1superscript𝑏subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉4firr_{t}(G^{\prime})=firr_{t}(J^{*}_{n}(x))+firr_{t}(J^{*}_{m}(x))+\sum\limits_{j=1}^{n}\sum\limits_{k=1}^{m}|f_{d(v_{j})}-f_{d(u_{k})}|_{v_{j}\in V(J^{*}_{n}(x)),u_{k}\in V(J^{*}_{m}(x))}+\sum\limits_{j=1}^{a}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{1}}-\sum\limits_{j=1}^{b}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{2}}+\sum\limits_{j=1}^{a^{*}}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{3}}-\sum\limits_{j=1}^{b^{*}}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{4}}.

Proof.

Clearly for G=Jn(x)Jm(x)𝐺subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥G=J^{*}_{n}(x)\cup J^{*}_{m}(x) we have that firrt(G)=firrt(Jn(x))+firrt(Jm(x))+j=1nk=1m|fd(vj)fd(uk)|vjV(Jn(x)),ukV(Jm(x)).𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡𝐺𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑗1𝑛superscriptsubscript𝑘1𝑚subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓𝑑subscript𝑢𝑘formulae-sequencesubscript𝑣𝑗𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑢𝑘𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(G)=firr_{t}(J^{*}_{n}(x))+firr_{t}(J^{*}_{m}(x))+\sum\limits_{j=1}^{n}\sum\limits_{k=1}^{m}|f_{d(v_{j})}-f_{d(u_{k})}|_{v_{j}\in V(J^{*}_{n}(x)),u_{k}\in V(J^{*}_{m}(x))}.

Since f1=f2=1subscript𝑓1subscript𝑓21f_{1}=f_{2}=1, increasing d(u1)𝑑subscript𝑢1d(u_{1}) by 1 has no effect on the value of firrt(Jn(x)viu1Jm(x)).𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x)). By increasing d(vi)𝑑subscript𝑣𝑖d(v_{i}) by 1 we increase the value of firrt(Jn(x)viu1Jm(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x)) by exactly |fd(vi)fd(vj)|1jasubscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1𝑗𝑎|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{1\leq j\leq a} in respect of Jn(x).subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥J^{*}_{n}(x). So the total partial increase is given by sum (j=1a|fd(vi)fd(vj)|)vjV1.subscriptsuperscriptsubscript𝑗1𝑎subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉1(\sum\limits_{j=1}^{a}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|)_{v_{j}\in V_{1}}. It also reduces the value of firrt(Jn(x)viu1Jm(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x)) by exactly |fd(vi)fd(vj)|1jb.subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1𝑗𝑏|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{1\leq j\leq b}. So the total partial decrease is given by (j=1b|fd(vi)fd(vj)|)vjV2.subscriptsuperscriptsubscript𝑗1𝑏subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉2(\sum\limits_{j=1}^{b}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|)_{v_{j}\in V_{2}}.

In respect of Jm(x)subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥J^{*}_{m}(x) it also increases the the value of firrt(Jn(x)viu1Jm(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x)) by exactly |fd(vi)fd(vj)|1ja.subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1𝑗superscript𝑎|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{1\leq j\leq a^{*}}. So the total partial increase is given by (j=1a|fd(vi)d(vj)|)vjV3.subscriptsuperscriptsubscript𝑗1superscript𝑎subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉3(\sum\limits_{j=1}^{a^{*}}|f_{d(v_{i})-d(v_{j})}|)_{v_{j}\in V_{3}}. It also reduces the value of firrt(Jn(x)viu1Jm(x))𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsubscript𝑣𝑖subscript𝑢1subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥firr_{t}(J^{*}_{n}(x)\rightsquigarrow_{v_{i}u_{1}}J^{*}_{m}(x)) by exactly |fd(vi)fd(vj)|1jb.subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗1𝑗superscript𝑏|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{1\leq j\leq b^{*}}. So the total partial decrease is given by (j=1b|fd(vi)fd(vj)|)vjV4.subscriptsuperscriptsubscript𝑗1superscript𝑏subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉4(\sum\limits_{j=1}^{b^{*}}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|)_{v_{j}\in V_{4}}.

Hence, the result:

firrt(G)=firrt(Jn(x))+firrt(Jm(x))+j=1nk=1m|fd(vj)fd(uk)|vjV(Jn(x)),ukV(Jm(x))+j=1a|fd(vi)fd(vj)|vjV1j=1b|fd(vi)fd(vj)|vjV2+j=1a|fd(vi)fd(vj)|vjV3j=1b|fd(vi)fd(vj)|vjV4,𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡superscript𝐺𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑗1𝑛superscriptsubscript𝑘1𝑚subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑓𝑑subscript𝑢𝑘formulae-sequencesubscript𝑣𝑗𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑛𝑥subscript𝑢𝑘𝑉subscriptsuperscript𝐽𝑚𝑥superscriptsubscript𝑗1𝑎subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉1superscriptsubscript𝑗1𝑏subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉2superscriptsubscript𝑗1superscript𝑎subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉3superscriptsubscript𝑗1superscript𝑏subscriptsubscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑖subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑉4firr_{t}(G^{\prime})=firr_{t}(J^{*}_{n}(x))+firr_{t}(J^{*}_{m}(x))+\sum\limits_{j=1}^{n}\sum\limits_{k=1}^{m}|f_{d(v_{j})}-f_{d(u_{k})}|_{v_{j}\in V(J^{*}_{n}(x)),u_{k}\in V(J^{*}_{m}(x))}+\sum\limits_{j=1}^{a}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{1}}-\sum\limits_{j=1}^{b}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{2}}+\sum\limits_{j=1}^{a^{*}}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{3}}-\sum\limits_{j=1}^{b^{*}}|f_{d(v_{i})}-f_{d(v_{j})}|_{v_{j}\in V_{4}}, follows. ∎

4 Conclusion

The allocation of Fibonacci weights to the vertices of graphs as a function of vertex-degree is a variation of graph labeling. Deriving a useful edge labeling from the primary vertex labeling is still open. From this study the following can be pursued:

(i) Describe a well-defined algorithm that determines the result of Theorem 1.1,
(ii) Describe a well-defined algorithm that determines the result of Theorem 2.1.

f𝑓f-Irregularity can be studied for a number of classes of graphs such as paths, cycles, trees and for graph operations. Furthermore, we propose the following vertex labeling study. Define the ±plus-or-minus\pmFibonacci weight, fi±superscriptsubscript𝑓𝑖plus-or-minusf_{i}^{\pm} of a vertex vjsubscript𝑣𝑗v_{j} to be fd(vj),subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗-f_{d(v_{j})}, if d(vj)𝑑subscript𝑣𝑗d(v_{j}) is odd and, fd(vj),subscript𝑓𝑑subscript𝑣𝑗f_{d(v_{j})}, if d(vj)𝑑subscript𝑣𝑗d(v_{j}) is even. Determine firrt±(G)=i=1n1j=i+1n|fi±fj±|𝑓𝑖𝑟superscriptsubscript𝑟𝑡plus-or-minus𝐺superscriptsubscript𝑖1𝑛1superscriptsubscript𝑗𝑖1𝑛superscriptsubscript𝑓𝑖plus-or-minussuperscriptsubscript𝑓𝑗plus-or-minusfirr_{t}^{\pm}(G)=\sum\limits_{i=1}^{n-1}\sum\limits_{j=i+1}^{n}|f_{i}^{\pm}-f_{j}^{\pm}| in general or for some special classes of graphs. For example, firrt±(Pn)=4(n2)𝑓𝑖𝑟superscriptsubscript𝑟𝑡plus-or-minussubscript𝑃𝑛4𝑛2firr_{t}^{\pm}(P_{n})=4(n-2) and firrt±(Cn)=firrt(Cn)=irrt(Cn)=0.𝑓𝑖𝑟superscriptsubscript𝑟𝑡plus-or-minussubscript𝐶𝑛𝑓𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝐶𝑛𝑖𝑟subscript𝑟𝑡subscript𝐶𝑛0firr_{t}^{\pm}(C_{n})=firr_{t}(C_{n})=irr_{t}(C_{n})=0. The latter result holds for all regular graphs.

Because total irregularity presents a sum of differences between all pairs of natural numbers in a subset X𝑋X\subset\mathbb{N} for X𝑋X having an even number of odd numbers we see that ftsubscript𝑓𝑡f_{t}-irregularity is the specialisation thereof by mapping on Fibonnaci numbers. This allows for studies where mapping on complex numbers or other number classes or families of number abstractions which have the notions of even abstractions and odd abstractions imbedded, to be considered. Clearly such number abstraction could be a graph. For example let a path on n𝑛n vertices be v1e1v2e2v3e3en1vn.subscript𝑣1subscript𝑒1subscript𝑣2subscript𝑒2subscript𝑣3subscript𝑒3subscript𝑒𝑛1subscript𝑣𝑛v_{1}e_{1}v_{2}e_{2}v_{3}e_{3}\dots e_{n-1}v_{n}. For a vertex vV(G)𝑣𝑉𝐺v\in V(G), dG(v)=ksubscript𝑑𝐺𝑣𝑘d_{G}(v)=k add the path Pksubscript𝑃𝑘P_{k} as an ear to vertex v𝑣v by adding the edges vv1𝑣subscript𝑣1vv_{1}, vvn𝑣subscript𝑣𝑛vv_{n}. An path-eared graph is denoted, G𝒫superscript𝐺𝒫G^{\mathcal{P}}. Assume the chromatic number of paths is the invariant. Define total χ𝜒\chi-irregularity or χtsubscript𝜒𝑡\chi_{t}-irregularity as χt(G𝒫)=12u,vV(G)|χ(Pd(u))χ(Pd(v))|.subscript𝜒𝑡superscript𝐺𝒫12subscript𝑢𝑣𝑉𝐺𝜒subscript𝑃𝑑𝑢𝜒subscript𝑃𝑑𝑣\chi_{t}(G^{\mathcal{P}})=\frac{1}{2}\sum\limits_{u,v\in V(G)}|\chi(P_{d(u)})-\chi(P_{d(v)})|. Furthering a study for certain classes of graphs \mathcal{H} with H,𝐻H\in\mathcal{H}, |V(H)|2𝑉𝐻2|V(H)|\geq 2 to be H-eared to the vertices of G𝐺G and selecting any invariant μ𝜇\mu to define μtsubscript𝜇𝑡\mu_{t}-irregularity is worthy. Furthemore, if a meaningful definition for edge labeling can be found for a H𝐻H-eared graph, a new field of total graph labeling may be researched.

Open access: This paper is distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License which permits any use, distribution and reproduction in any medium, provided the original author(s) and the source are credited.

References (Limited)

[1]delimited-[]1[1] H. Abdo, S. Brandt, H. Dimitrov, The total irregularity of a graph, Discrete Mathematics and Theoretical Computer Science, Vol 16(1), (2014), 201-206.
[2]delimited-[]2[2] H. Abdo, D. Dimitrov, The total irregularity of a graph under graph operations, Miskolc Mathematical Notes, Vol 15 (1) (2014) 3-17.
[3]delimited-[]3[3] J.A. Bondy, U.S.R. Murty, Graph Theory with Applications, Macmillan Press, London, (1976).
[4]delimited-[]4[4] J. Kok, P. Fisher, B. Wilkens, M. Mabula, V. Mukungunugwa, Characteristics of Finite Jaco Graphs, Jn(1),nsubscript𝐽𝑛1𝑛J_{n}(1),n\in\mathbb{N}, arXiv: 1404.0484v1 [math.CO], 2 April 2014.
[5]delimited-[]5[5] J. Kok, P. Fisher, B. Wilkens, M. Mabula, V. Mukungunugwa, Characteristics of Jaco Graphs, J(a),asubscript𝐽𝑎𝑎J_{\infty}(a),a\in\mathbb{N}, arXiv: 1404.1714v1 [math.CO], 7 April 2014.
[6]delimited-[]6[6] J. Kok, C. Susanth, S.J. Kalayathankal, A Study on Linear Jaco Graphs, Journal of Informatics and Mathematical Sciences, Vol 7(2), (2015), 69-80.
[7]delimited-[]7[7] Y. Zhu, L. You, J. Yang, The Minimal Total Irregularity of Graphs, arXiv: 1404.0931v1 [math.CO], 3 April 2014.