Solving the Einstein field equations
A.V.Bratchikov
Kuban
State Technological University,
2 Moskovskaya Street, Krasnodar,
350072, Russia
Abstract
A solution of the Einstein vacuum field equations is constructed within the contex of perturbation theory. The solution possesses a graphical representation in terms of diagrams.
In a recent article [1 ] for a wide class of nonlinear equations a perturbative solution was constructed.This class includes equations of motion of field theories. Solutions of the pure Yang-Mills field equations and equations of motions in spinor electrodynamics [2 ] were obtained. The solutions can be described by diagrams.
The aim of the present paper is to
construct a solution of the Einstein field equations in the vacuum.
Let x = ( x 0 , x 1 , x 2 , x 3 ) đ„ superscript đ„ 0 superscript đ„ 1 superscript đ„ 2 superscript đ„ 3 x=(x^{0},x^{1},x^{2},x^{3}) be space-time coordinates, and g â ( x ) = g ÎŒ â Μ â ( x ) â d â x ÎŒ â d â x Μ đ đ„ subscript đ đ đ đ„ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ g(x)=g_{\mu\nu}(x)dx^{\mu}dx^{\nu} a space-time metric. The vacuum Einstein equations read
G ÎŒ â Μ = 0 , subscript đș đ đ 0 \displaystyle G_{\mu\nu}=0,
(1)
where
G ÎŒ â Μ = R ÎŒ â Μ â 1 2 â g ÎŒ â Μ â R , subscript đș đ đ subscript đ
đ đ 1 2 subscript đ đ đ đ
\displaystyle G_{\mu\nu}=R_{\mu\nu}-\frac{1}{2}g_{\mu\nu}R,
R ÎŒ â Μ subscript đ
đ đ R_{\mu\nu} is the Ricci tensor
R ÎŒ â Μ = Î ÎŒ â Μ , ÎČ ÎČ â Î ÎŒ â ÎČ , Μ ÎČ + Î ÎŒ â Μ ÎČ â Î ÎČ â α α â Î ÎŒ â ÎČ Î± â ΠΜ â α ÎČ , subscript đ
đ đ subscript superscript Î đœ đ đ đœ
subscript superscript Î đœ đ đœ đ
subscript superscript Î đœ đ đ subscript superscript Î đŒ đœ đŒ subscript superscript Î đŒ đ đœ subscript superscript Î đœ đ đŒ \displaystyle R_{\mu\nu}=\Gamma^{\beta}_{\mu\nu,\beta}-\Gamma^{\beta}_{\mu\beta,\nu}+\Gamma^{\beta}_{\mu\nu}\Gamma^{\alpha}_{\beta\alpha}-\Gamma^{\alpha}_{\mu\beta}\Gamma^{\beta}_{\nu\alpha},
R = R ÎŒ ÎŒ , đ
subscript superscript đ
đ đ R=R^{\mu}_{\mu},
and Πα â ÎČ Îł superscript subscript Î đŒ đœ đŸ \Gamma_{\alpha\beta}^{\gamma} is the Cristofel symbol
Πα â ÎČ Îł = 1 2 â g Îł â Ï â ( â ÎČ g Ï â α + â α g Ï â ÎČ â â Ï g α â ÎČ ) . superscript subscript Î đŒ đœ đŸ 1 2 superscript đ đŸ đ subscript đœ subscript đ đ đŒ subscript đŒ subscript đ đ đœ subscript đ subscript đ đŒ đœ \displaystyle\Gamma_{\alpha\beta}^{\gamma}=\frac{1}{2}g^{\gamma\rho}(\partial_{\beta}g_{\rho\alpha}+\partial_{\alpha}g_{\rho\beta}-\partial_{\rho}g_{\alpha\beta}).
For η = η ÎŒ â Μ â d â x ÎŒ â d â x Μ , η ÎŒ â Μ = d â i â a â g â ( 1 , â 1 , â 1 , â 1 ) , formulae-sequence đ subscript đ đ đ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ subscript đ đ đ đ đ đ đ 1 1 1 1 \eta=\eta_{\mu\nu}dx^{\mu}dx^{\nu},\eta_{\mu\nu}=diag(1,-1,-1,-1), we can expand equations (1 ) in powers of h = g â η â đ đ h=g-\eta
â n = 1 â G ÎŒ â Μ n â ( h ) = 0 . superscript subscript đ 1 subscript superscript đș đ đ đ â 0 \displaystyle\sum_{n=1}^{\infty}G^{n}_{\mu\nu}(h)=0.
(2)
Here
G ÎŒ â Μ n â ( h ) = 1 n ! â d n â G ÎŒ â Μ â ( η + Ο â h ) d n â Ο | Ο = 0 . subscript superscript đș đ đ đ â evaluated-at 1 đ superscript đ đ subscript đș đ đ đ đ â superscript đ đ đ đ 0 \displaystyle G^{n}_{\mu\nu}(h)=\left.\frac{1}{n!}\frac{d^{n}G_{\mu\nu}(\eta+\xi h)}{d^{n}\xi}\right|_{\xi=0}.
We impose a gauge condition
η α â ÎČ â â α Ï ÎČ â Μ = 0 , superscript đ đŒ đœ subscript đŒ subscript đ đœ đ 0 \displaystyle\eta^{\alpha\beta}\partial_{\alpha}\varphi_{\beta\nu}=0,
(3)
where
Ï ÎŒ â Μ = h ÎŒ â Μ â 1 2 â η ÎŒ â Μ â h α α , h α α = η α â ÎČ â h α â ÎČ . formulae-sequence subscript đ đ đ subscript â đ đ 1 2 subscript đ đ đ superscript subscript â đŒ đŒ superscript subscript â đŒ đŒ superscript đ đŒ đœ subscript â đŒ đœ \displaystyle\varphi_{\mu\nu}=h_{\mu\nu}-\frac{1}{2}\eta_{\mu\nu}h_{\alpha}^{\alpha},\qquad h_{\alpha}^{\alpha}=\eta^{\alpha\beta}h_{\alpha\beta}.
(4)
From equation (4 ) it follows
h ÎŒ â Μ = Ï ÎŒ â Μ â 1 2 â η ÎŒ â Μ â Ï Î± α , Ï Î± α = η α â ÎČ â Ï Î± â ÎČ . formulae-sequence subscript â đ đ subscript đ đ đ 1 2 subscript đ đ đ subscript superscript đ đŒ đŒ subscript superscript đ đŒ đŒ superscript đ đŒ đœ subscript đ đŒ đœ \displaystyle h_{\mu\nu}=\varphi_{\mu\nu}-\frac{1}{2}\eta_{\mu\nu}\varphi^{\alpha}_{\alpha},\qquad\varphi^{\alpha}_{\alpha}=\eta^{\alpha\beta}\varphi_{\alpha\beta}.
(5)
Let G ~ n â ( Ï ) superscript ~ đș đ đ \tilde{G}^{n}(\varphi) be defined by G ~ n â ( Ï ) = G n â ( h ) ÎŒ â Μ â d â x ÎŒ â d â x Μ , superscript ~ đș đ đ superscript đș đ subscript â đ đ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ \tilde{G}^{n}(\varphi)=G^{n}(h)_{\mu\nu}dx^{\mu}dx^{\nu},
Ï = Ï ÎŒ â Μ â d â x ÎŒ â d â x Μ . đ subscript đ đ đ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ \varphi=\varphi_{\mu\nu}dx^{\mu}dx^{\nu}.
Then equation (2 ) takes the form [3 ]
⥠â Ï â 2 â â n = 2 â G ~ n â ( Ï ) = 0 , ⥠đ 2 superscript subscript đ 2 superscript ~ đș đ đ 0 \displaystyle\Box\varphi-2\sum_{n=2}^{\infty}\tilde{G}^{n}(\varphi)=0,
(6)
where ⥠= η α â ÎČ â â α â ÎČ . ⥠superscript đ đŒ đœ subscript đŒ subscript đœ \Box=\eta^{\alpha\beta}\partial_{\alpha}\partial_{\beta}.
The general solution Ï 0 â ÎŒ â Μ subscript đ 0 đ đ \varphi_{0\mu\nu} of the free equation
⥠â Ï ÎŒ â Μ = 0 ⥠subscript đ đ đ 0 \displaystyle\Box\varphi_{\mu\nu}=0
is given by [4 ]
Ï 0 â ÎŒ â Μ = 1 4 â Ï â M â ( v ÎŒ â Μ ) + 1 4 â Ï â â â t â ( t â M â ( u ÎŒ â Μ ) ) , subscript đ 0 đ đ 1 4 đ đ subscript đŁ đ đ 1 4 đ đĄ đĄ đ subscript đą đ đ \displaystyle\varphi_{0\mu\nu}=\frac{1}{4\pi}M(v_{\mu\nu})+\frac{1}{4\pi}\frac{\partial}{\partial t}(tM(u_{\mu\nu})),
where
M â ( w ÎŒ â Μ ) = â« S w ÎŒ â Μ â ( x 1 + t â Ο 1 , x 2 + t â Ο 2 , x 3 + t â Ο 3 ) â đ Ï ÎŸ , đ subscript đ€ đ đ subscript đ subscript đ€ đ đ superscript đ„ 1 đĄ superscript đ 1 superscript đ„ 2 đĄ superscript đ 2 superscript đ„ 3 đĄ superscript đ 3 differential-d subscript đ đ \displaystyle M(w_{\mu\nu})=\int_{S}w_{\mu\nu}(x^{1}+t\xi^{1},x^{2}+t\xi^{2},x^{3}+t\xi^{3})d\sigma_{\xi},
Ο 1 , Ο 2 , Ο 3 superscript đ 1 superscript đ 2 superscript đ 3
\xi^{1},\xi^{2},\xi^{3} are coordinates on the unit sphere S đ S , Ï ÎŸ subscript đ đ \sigma_{\xi} is the area element on S , đ S, t = x 0 , đĄ superscript đ„ 0 t=x^{0},
Ï 0 â ÎŒ â Μ â ( 0 , x 1 , x 2 , x 3 ) = u ÎŒ â Μ â ( x 1 , x 2 , x 3 ) , subscript đ 0 đ đ 0 superscript đ„ 1 superscript đ„ 2 superscript đ„ 3 subscript đą đ đ superscript đ„ 1 superscript đ„ 2 superscript đ„ 3 \displaystyle\varphi_{0\mu\nu}(0,x^{1},x^{2},x^{3})=u_{\mu\nu}(x^{1},x^{2},x^{3}),
â Ï 0 â ÎŒ â Μ â ( t , x 1 , x 2 , x 3 ) â t | t = 0 = v ÎŒ â Μ â ( x 1 , x 2 , x 3 ) , evaluated-at subscript đ 0 đ đ đĄ superscript đ„ 1 superscript đ„ 2 superscript đ„ 3 đĄ đĄ 0 subscript đŁ đ đ superscript đ„ 1 superscript đ„ 2 superscript đ„ 3 \displaystyle\left.\frac{\partial\varphi_{0\mu\nu}(t,x^{1},x^{2},x^{3})}{\partial t}\right|_{t=0}=v_{\mu\nu}(x^{1},x^{2},x^{3}),
and u ÎŒ â Μ , v ÎŒ â Μ subscript đą đ đ subscript đŁ đ đ
u_{\mu\nu},v_{\mu\nu} are some functions.
Equation (3 ) implies
v 0 â Μ â â i = 1 3 â i u i â Μ = 0 . subscript đŁ 0 đ superscript subscript đ 1 3 subscript đ subscript đą đ đ 0 \displaystyle v_{0\nu}-\sum_{i=1}^{3}\partial_{i}u_{i\nu}=0.
A specific solution â° â ( f ÎŒ â Μ ) â° subscript đ đ đ {\cal E}(f_{\mu\nu}) of the inhomogeneous equation
⥠â Ï ÎŒ â Μ = f ÎŒ â Μ ⥠subscript đ đ đ subscript đ đ đ \displaystyle\Box\varphi_{\mu\nu}=f_{\mu\nu}
reads
â° â ( f ÎŒ â Μ ) = 1 4 â Ï â â« 0 t Ï â đ Ï â â« S f ÎŒ â Μ â ( t â Ï , x 1 + Ï â Ο 1 , x 2 + Ï â Ο 2 , x 3 + Ï â Ο 3 ) â đ Ï ÎŸ . â° subscript đ đ đ 1 4 đ subscript superscript đĄ 0 đ differential-d đ subscript đ subscript đ đ đ đĄ đ superscript đ„ 1 đ superscript đ 1 superscript đ„ 2 đ superscript đ 2 superscript đ„ 3 đ superscript đ 3 differential-d subscript đ đ \displaystyle{\cal E}(f_{\mu\nu})=\frac{1}{4\pi}\int^{t}_{0}\tau d\tau\int_{S}f_{\mu\nu}(t-\tau,x^{1}+\tau\xi^{1},x^{2}+\tau\xi^{2},x^{3}+\tau\xi^{3})d\sigma_{\xi}.
Then equation (6 ) can be written in the form
Ï = Îș â Ï 0 + â n = 2 â p n â ( Ï ) , đ đ
subscript đ 0 superscript subscript đ 2 subscript đ đ đ \displaystyle\varphi=\kappa\varphi_{0}+\sum_{n=2}^{\infty}p_{n}(\varphi),
(7)
where Ï 0 = Ï 0 â ÎŒ â Μ â d â x ÎŒ â d â x Μ , subscript đ 0 subscript đ 0 đ đ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ \varphi_{0}=\varphi_{0\mu\nu}dx^{\mu}dx^{\nu}, and p n = 2 â â° â ( G ~ ÎŒ â Μ n ) â d â x ÎŒ â d â x Μ . subscript đ đ 2 â° subscript superscript ~ đș đ đ đ đ superscript đ„ đ đ superscript đ„ đ p_{n}=2{\cal E}(\tilde{G}^{n}_{\mu\nu})dx^{\mu}dx^{\nu}. Here we introduced an auxiliary parameter Îș đ
\kappa . Eventually it is set to be 1 . 1 1.
Let V đ V be the space of symmetric 2-forms.
We shall need the polylinear symmetric functions
⚠⊠⩠n : V n â V , n = 2 , 3 , ⊠, : subscript delimited-âšâ© ⊠đ formulae-sequence â superscript đ đ đ đ 2 3 âŠ
\langle\ldots\rangle_{n}:{V}^{n}\to V,\quad n=2,3,\ldots,
defined for Îł 1 , ⊠, Îł n â V subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
đ \gamma_{1},\ldots,\gamma_{n}\in V by
âš Îł 1 , ⊠, Îł n â© n = â â a 1 â ⊠â â â a n â p n â ( a 1 â Îł 1 + ⊠+ a n â Îł n ) . subscript subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
đ subscript đ 1 ⊠subscript đ đ subscript đ đ subscript đ 1 subscript đŸ 1 ⊠subscript đ đ subscript đŸ đ \displaystyle\langle\gamma_{1},\ldots,\gamma_{n}\rangle_{n}=\frac{\partial}{\partial a_{1}}\ldots\frac{\partial}{\partial a_{n}}p_{n}(a_{1}\gamma_{1}+\ldots+a_{n}\gamma_{n}).
(8)
One can check that
âš Îł , ⊠, Îł â© n = n ! â p n â ( Îł ) . subscript đŸ ⊠đŸ
đ đ subscript đ đ đŸ \displaystyle\langle\gamma,\ldots,\gamma\rangle_{n}={n!}p_{n}(\gamma).
Then equation (7 ) becomes
Ï = Îș â Ï 0 + â n = 2 â 1 n ! â âš Ï , ⊠, Ï â© n . đ đ
subscript đ 0 superscript subscript đ 2 1 đ subscript đ ⊠đ
đ \displaystyle\varphi=\kappa\varphi_{0}+\sum_{n=2}^{\infty}\frac{1}{n!}\langle\varphi,\ldots,\varphi\rangle_{n}.
(9)
For m â„ 2 , 1 †i 1 < ⊠< i n †m formulae-sequence đ 2 1 subscript đ 1 ⊠subscript đ đ đ m\geq 2,1\leq i_{1}<\ldots<i_{n}\leq m let
P i 1 â ⊠â i n m : V m â V m â n + 1 : subscript superscript đ đ subscript đ 1 ⊠subscript đ đ â superscript đ đ superscript đ đ đ 1 P^{m}_{i_{1}\ldots i_{n}}:V^{m}\to V^{m-n+1}
be defined by
P i 1 â ⊠â i n m â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) = ( âš Îł i 1 , ⊠, Îł i n â© n , Îł 1 , ⊠, Îł ^ i 1 , ⊠, Îł ^ i n , ⊠, Îł m ) , subscript superscript đ đ subscript đ 1 ⊠subscript đ đ subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ subscript subscript đŸ subscript đ 1 ⊠subscript đŸ subscript đ đ
đ subscript đŸ 1 ⊠subscript ^ đŸ subscript đ 1 ⊠subscript ^ đŸ subscript đ đ ⊠subscript đŸ đ \displaystyle P^{m}_{i_{1}\ldots i_{n}}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m})=(\langle\gamma_{i_{1}},\ldots,\gamma_{i_{n}}\rangle_{n},\gamma_{1},\ldots,\widehat{\gamma}_{i_{1}},\ldots,\widehat{\gamma}_{i_{n}},\ldots,\gamma_{m}),
where Îł ^ ^ đŸ \widehat{\gamma} means that Îł đŸ \gamma is omitted.
If Ï â V italic-Ï đ \phi\in V is given by
Ï = P I s n s â ⊠â P I 2 m â n 1 + 1 â P I 1 m â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) italic-Ï subscript superscript đ subscript đ đ subscript đŒ đ ⊠subscript superscript đ đ subscript đ 1 1 subscript đŒ 2 subscript superscript đ đ subscript đŒ 1 subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ \displaystyle\phi=P^{n_{s}}_{I_{s}}\ldots P^{m-n_{1}+1}_{I_{2}}P^{m}_{I_{1}}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m})
(10)
for some I 1 = ( i 1 1 â ⊠â i n 1 1 ) , I 2 = ( i 1 2 â ⊠â i n 2 2 ) , ⊠, I s = ( i 1 s â ⊠â i n s s ) , formulae-sequence subscript đŒ 1 superscript subscript đ 1 1 ⊠subscript superscript đ 1 subscript đ 1 formulae-sequence subscript đŒ 2 subscript superscript đ 2 1 ⊠subscript superscript đ 2 subscript đ 2 âŠ
subscript đŒ đ subscript superscript đ đ 1 ⊠subscript superscript đ đ subscript đ đ I_{1}=(i_{1}^{1}\ldots i^{1}_{n_{1}}),I_{2}=(i^{2}_{1}\ldots i^{2}_{n_{2}}),\ldots,I_{s}=(i^{s}_{1}\ldots i^{s}_{n_{s}}),
we say that Ï italic-Ï \phi is a descendant of ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) . subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ (\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}).
Each descendant can be represented by a diagram.
In this diagram an element of V đ V is represented by the line segment  ââ. A product
( Îł 1 , ⊠, Îł n ) â âš Îł 1 , ⊠, Îł n â© n â subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ subscript subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
đ (\gamma_{1},\ldots,\gamma_{n})\to\langle\gamma_{1},\ldots,\gamma_{n}\rangle_{n}
is represented by the vertex joining the line segments for Îł 1 , ⊠, Îł n , subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
\gamma_{1},\ldots,\gamma_{n}, âš Îł 1 , ⊠, Îł n â© n . subscript subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
đ \langle\gamma_{1},\ldots,\gamma_{n}\rangle_{n}.
The general rule for graphical representation of P I m â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) subscript superscript đ đ đŒ subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ P^{m}_{I}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}) should be clear
from Figure 1.Here we show the diagram for
P i â j â k m â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) = ( âš Îł i , Îł j , Îł k â© 3 , Îł 1 , ⊠, Îł ^ i , ⊠, Îł ^ j , ⊠, Îł ^ k , ⊠, Îł m ) . subscript superscript đ đ đ đ đ subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ subscript subscript đŸ đ subscript đŸ đ subscript đŸ đ
3 subscript đŸ 1 ⊠subscript ^ đŸ đ ⊠subscript ^ đŸ đ ⊠subscript ^ đŸ đ ⊠subscript đŸ đ P^{m}_{ijk}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m})=(\langle\gamma_{i},\gamma_{j},\gamma_{k}\rangle_{3},\gamma_{1},\ldots,\widehat{\gamma}_{i},\ldots,\widehat{\gamma}_{j},\ldots,\widehat{\gamma}_{k},\ldots,\gamma_{m}).
The points labeled by 1 , ⊠, m 1 ⊠đ
1,\ldots,m represent the ends of the lines for Îł 1 , ⊠, Îł m . subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}. Using the representation for P i 1 â ⊠â i n m â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) subscript superscript đ đ subscript đ 1 ⊠subscript đ đ subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ P^{m}_{i_{1}\ldots i_{n}}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}) one can consecutively draw the diagrams for
P I 1 n 1 â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) , P I 2 n 2 â P I 1 n 1 â ( Îł 1 , ⊠, Îł m ) , ⊠, Ï subscript superscript đ subscript đ 1 subscript đŒ 1 subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ subscript superscript đ subscript đ 2 subscript đŒ 2 subscript superscript đ subscript đ 1 subscript đŒ 1 subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ ⊠italic-Ï
P^{n_{1}}_{I_{1}}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}),P^{n_{2}}_{I_{2}}P^{n_{1}}_{I_{1}}(\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}),\ldots,\phi (10 ).
Let us introduce a family of functions
⚠⊠⩠: V m â V , m = 2 , 3 , ⊠, : delimited-âšâ© ⊠formulae-sequence â superscript đ đ đ đ 2 3 âŠ
\langle\ldots\rangle:{V}^{m}\to V,\qquad m=2,3,\ldots,
such that for Îł 1 , ⊠, Îł m â V subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
đ \gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}\in V âš Îł 1 , ⊠, Îł m â© subscript đŸ 1 ⊠subscript đŸ đ
\langle\gamma_{1},\ldots,\gamma_{m}\rangle is
defined as the sum of all the descendants of its arguments.
For example, for m = 2 đ 2 m=2 and m = 3 đ 3 m=3 we have
âš Îł 1 , Îł 2 â© = âš Îł 1 , Îł 2 â© 2 , subscript đŸ 1 subscript đŸ 2
subscript subscript đŸ 1 subscript đŸ 2
2 \displaystyle\langle\gamma_{1},\gamma_{2}\rangle=\langle\gamma_{1},\gamma_{2}\rangle_{2},
âš Îł 1 , Îł 2 , Îł 3 â© = âš âš Îł 1 , Îł 2 â© 2 , Îł 3 â© 2 + âš âš Îł 1 , Îł 3 â© 2 , Îł 2 â© 2 + âš âš Îł 2 , Îł 3 â© 2 , Îł 1 â© 2 + âš Îł 1 , Îł 2 , Îł 3 â© 3 . subscript đŸ 1 subscript đŸ 2 subscript đŸ 3
subscript subscript subscript đŸ 1 subscript đŸ 2
2 subscript đŸ 3
2 subscript subscript subscript đŸ 1 subscript đŸ 3
2 subscript đŸ 2
2 subscript subscript subscript đŸ 2 subscript đŸ 3
2 subscript đŸ 1
2 subscript subscript đŸ 1 subscript đŸ 2 subscript đŸ 3
3 \displaystyle\langle\gamma_{1},\gamma_{2},\gamma_{3}\rangle=\langle\langle\gamma_{1},\gamma_{2}\rangle_{2},\gamma_{3}\rangle_{2}+\langle\langle\gamma_{1},\gamma_{3}\rangle_{2},\gamma_{2}\rangle_{2}+\langle\langle\gamma_{2},\gamma_{3}\rangle_{2},\gamma_{1}\rangle_{2}+\langle\gamma_{1},\gamma_{2},\gamma_{3}\rangle_{3}.
A solution of equation (9 ) is given by [1 ]
Ï = âš e Îș â Ï 0 â© , đ delimited-âšâ© superscript đ đ
subscript đ 0 \displaystyle\varphi=\langle e^{\kappa\varphi_{0}}\rangle,
where
âš e Îș â Ï 0 â© = â n = 0 â Îș n n ! â âš Ï 0 n â© , delimited-âšâ© superscript đ đ
subscript đ 0 superscript subscript đ 0 superscript đ
đ đ delimited-âšâ© superscript subscript đ 0 đ \displaystyle\langle e^{\kappa\varphi_{0}}\rangle=\sum_{n=0}^{\infty}\frac{\kappa^{n}}{n!}\langle\varphi_{0}^{n}\rangle,
âš Ï 0 n â© delimited-âšâ© superscript subscript đ 0 đ \langle\varphi_{0}^{n}\rangle is defined as 0 0 if n = 0 , đ 0 n=0, and otherwise
âš Ï 0 n â© = âš Ï 0 , ⊠, Ï 0 â n times â© , âš Ï 0 â© = Ï 0 . formulae-sequence delimited-âšâ© superscript subscript đ 0 đ delimited-âšâ© subscript â subscript đ 0 ⊠subscript đ 0
n times delimited-âšâ© subscript đ 0 subscript đ 0 \langle\varphi_{0}^{n}\rangle=\langle\underbrace{\varphi_{0},\ldots,\varphi_{0}}_{\text{n times}}\rangle,\qquad\langle\varphi_{0}\rangle=\varphi_{0}.
For example, the O â ( Îș 3 ) đ superscript đ
3 O(\kappa^{3}) contribution in Ï đ \varphi is given by
Îș 3 6 â âš Ï 0 , Ï 0 , Ï 0 â© = Îș 3 â ( 1 2 â âš âš Ï 0 , Ï 0 â© 2 , Ï 0 â© 2 + 1 6 â âš Ï 0 , Ï 0 , Ï 0 â© 3 ) . superscript đ
3 6 subscript đ 0 subscript đ 0 subscript đ 0
superscript đ
3 1 2 subscript subscript subscript đ 0 subscript đ 0
2 subscript đ 0
2 1 6 subscript subscript đ 0 subscript đ 0 subscript đ 0
3 \displaystyle\frac{\kappa^{3}}{6}\langle\varphi_{0},\varphi_{0},\varphi_{0}\rangle=\kappa^{3}\left(\frac{1}{2}\langle\langle\varphi_{0},\varphi_{0}\rangle_{2},\varphi_{0}\rangle_{2}+\frac{1}{6}\langle\varphi_{0},\varphi_{0},\varphi_{0}\rangle_{3}\right).
The diagram for âš âš Ï 0 , Ï 0 â© 2 , Ï 0 â© 2 subscript subscript subscript đ 0 subscript đ 0
2 subscript đ 0
2 \langle\langle\varphi_{0},\varphi_{0}\rangle_{2},\varphi_{0}\rangle_{2} is depicted in
Figure 2.
The tensor h ÎŒ â Μ subscript â đ đ h_{\mu\nu} can be found by using (5 ).
References
[1]
A.V.Bratchikov, Perturbation theory for nonlinear equations, arXiv 0910.3924 [hep-th].
[2]
A.V.Bratchikov, Solving field equations in spinor electrodynamics, arXiv 0910.0621 [hep-th].
[3]
L.D.Landau and D.V.Lifshits, The classical theory of fields, Nauka, Moscow, 1973.
[4]
R.Courant and D.Hilbert, Methods of mathematical physics, Wiley, 1989.